Część 7

Wieczór u Johna był wspaniały. Nie wiem co do niego czuję.. Nie jest tak samo jak wtedy, gdy byliśmy parą…. teraz traktuję go bardziej jak przyjaciela.

Kiedy wróciłam do domu nie było późno zaledwie dochodziła 19. Mama ze swoim facetem jadła kolację. Przy stole siedział jeszcze ktoś, nie znam go , ale muszę przyznać , że to niezłe ciacho. Wydaje się być wysoki i wysportowany. Jego włosy mają piękny odcień brązu, oczy ma niemal czarne. Ogólnie bardzo ładny jest.

- O już jesteś Emily, choć zjedz z nami kolację.

- Nie dziękuję, nie jestem głodna.

- A gdzie tak długo byłaś? Twoja szkoła kończy się..

- Nie muszę ci nic mówić! Nie jesteś moim ojcem! Spadaj!!

Pobiegłam schodami na górę do swojego pokoju. Trzasnęłam drzwiami… Usiadła na parapecie, patrzyłam na ulicę na której cały czas panował ruch i czułam, ze mam już mokre od łez policzki..

Mój tata  zmarł 2 lata temu kiedy miała 15 lat.. Bardzo mi go brakuje w chwilach kiedy jestem smutna.. tylko on zawsze potrafił mnie pocieszyć, próbował mnie zrozumieć.. Jednak cały czas się obwiniam za to że przez te ostatnie lata jego życia za mało czasu z nim spędzałam… Ten „okres buntu”. Wtedy wszystko było ważniejsze od niego.. No ale kiedy już zalazłam czas dla taty to oglądaliśmy razem filmy o zwierzętach, najbardziej lubiliśmy takie o drapieżnikach.. Teraz gdzy widzę jakiś film tego typu, to od razu wyłączam telewizor i płaczę, długo..

Dalej bym tak rozmyślała o tacie ale usłyszałam pukanie do drzwi.. otarłam łzy..

- Kto tam?

- Siema! Jeszcze się nie znamy..

- Dobra.. wchodź.. nie stracę.

- Mam na imię Eric, niestety czy Ci się to podoba, czy nie to musimy się znosić, bo mój ojciec jest teraz z twoją matką… Nie wiem dlaczego, ale ustalili, że będziemy mieszkać wszyscy razem..

- Aha. Ok. Ja jestem Emily.. Jeśli możesz to nie przychodź do mojego pokoju bez powodu, ogólnie mam nadzieję, że nie będziemy widywać się zdyb często..

Wiem to było chamskie.. No cóż mam zły humor, a poza tym to on też był arogancki…

- No niestety, chyba jednak będziemy musieli się widywać, bo ojciec przepisał mnie do tej szkoły w której też jesteś..

- Dobra.. Możesz już wyjść?

- Taa jasne, rycz sobie dalej..

Nie wytrzymałam, już drugi raz dzisiejszego wieczoru.. Niestety był szybszy.. zatrzymał moją pięść..

- Dziewczynko, uważaj bo jeszcze sobie paznokietek złamiesz i co wtedy będzie?!

- Uważaj bo ty możesz mieć złamany nos! A teraz spadaj!

Bad Angel